(Studie)tips voor studenten met een eetstoornis
Ik heb al veel verteld en proberen meegeven, maar hier voorzie ik graag nog een overzicht van enkele concrete tips die je kan raadplegen wanneer je door de bomen het bos niet meer ziet.
Tips, tricks en concrete handvaten
- Deel jouw tijd juist in. Je herstel staat op één. Lees echter goed wat ik zeg: jouw herstel, dus niet jouw eetstoornis. De verplichte afspraken die erbij komen kijken zijn belangrijk, die tweede work-out van de dag niet. Je weet dat je die eigenlijk zelfs niet mag doen.
- Ik nuanceer mijn uitspraak zometeen, maar eerst poneer ik: school is ook maar school. Wat bedoel ik hiermee? Absoluut niet dat je jouw voeten moet vegen aan de studie. School is belangrijk en bepaalt een groot deel van jouw toekomst. Wat bedoel ik wel? School is niet het hoofddoel, want dat ben jij. Vijftig procent halen is voldoende, het moet echt geen tachtig zijn. En als het je niet meteen lukt, dan heb je een tweede kans die je kan benutten. Een fout is niet definitief, er zijn mogelijkheden.
- Durf hulp vragen. Mensen kunnen veel alleen, maar niet alles. Herstellen van een eetstoornis is een voorbeeld van een gegeven dat je niet zomaar alleen kan oplossen. Laat jouw zorgtraject opstarten, accepteer verdere hulp als het ambulant niet gaat, en laat anderen toe. Ze hebben allemaal het beste met je voor. Cru gezegd: anders zouden ze de moeite er niet in steken.
- Communiceer open en eerlijk. Dit is zo ontzettend belangrijk. Communiceer thuis, geef aan wanneer het allemaal te veel wordt, ze kunnen je helpen. Ze kunnen helpen met het eten van die koek, maar ze kunnen ook helpen met een schooltaak. Ga samen aan tafel zitten, werp een frisse blik op de taak en pak het samen aan. Teamwork makes the dreamwork.
- Schakel hulp in op school. Spreek vrienden aan en maak afspraken rond bijvoorbeeld het delen van notities. In mijn geval mis ik soms een les door een afspraak met een zorgverlener. Door open te communiceren met een vriendin zorgt zij er altijd voor dat ik bij ben. Ook docenten zijn bereid om te helpen waar ze kunnen. Dit kan gaan van het toegankelijk maken van lesopnames naar het uitstellen van een bepaalde taak.
- De volgende tip is niet aangenaam, maar wel een harde realiteit: eet. Eet, ook als jouw eetstoornis je iets anders oplegt. Je kan echt niet van jouw lichaam en hersenen verlangen dat ze goede prestaties neerzetten, zonder dat je er energie insteekt. Een auto rijdt niet zonder benzine, dan valt die simpelweg stil. Zo is het ook bij het lichaam van de mens.
- Durf hopen. Ik kan me voorstellen dat je het niet altijd helder kan zien, ik begrijp je, ik heb hetzelfde. Weet in zulke gevallen dat het beter wordt, ook al geloof je dit zelf niet.
- GENIET. Het is echt een cliché, maar het leven is te kort en te kostbaar om te verspillen aan een stem die niet beseft wat het leven inhoudt.
- Leef en laat leven. Bewandel je pad, struikel, sta weer recht, val opnieuw, sta terug recht. Laat dingen waar je geen vat op hebt los, concentreer je op wat er echt toe doet.
- Geloof in jezelf, heb vertrouwen, blijf sterk. Er is licht aan het einde van de tunnel, dat garandeer ik je.
- Houd jouw toekomst voor ogen. Als je een moeilijk moment hebt, denk dan aan hoe mooi het leven zal zijn na de eetstoornis. Denk aan hoe studeren makkelijker zal gaan, maar ook aan hoe hard je weer zal kunnen genieten van alles, met vrienden én familie, zonder én met eten.
Maak jouw eigen website met JouwWeb